• Home
  • Blog
  • Hoe schrijf ik een recensie? Pt.2
Blog

Hoe schrijf ik een recensie? Pt.2

In dit deel van onze blogreeks, gaan we iets dieper in op de verschillende aspecten van de leeservaring die we als recensent in onze verslaggeving kunnen verwerken. Hieronder vindt u een uitgebreid overzicht van zowat alle deelelementen die je in een recensie kan verwerken. Meteen moet echter duidelijk gemaakt worden dat het niet de bedoeling is om in elke bespreking al deze elementen te gaan verwerken, zeker wanneer je je recensies lekker beknopt en leesbaar wenst te houden. Het biedt je echter een keuzemenu waaruit je bij elke recensie naar eigen inzicht en toepasbaarheid kan kiezen en het zorgt voor een basisstructuur waaraan je je uiteindelijke boekenverslag kan ophangen.

Ik wil hier helemaal niet beweren dat ik een expert ben op het vlak van recensies schrijven, maar ik wilde even mijn jarenlange ervaring met jullie delen en heel misschien doen jullie wat inspiratie op voor een eerste of volgende boekverslag. Niettegenstaande ik zo volledig mogelijk probeer te zijn in dit overzicht, kan altijd een bepaalde invalshoek aan mijn aandacht ontsnapt zijn. Opmerkingen, vragen of aanvullingen zijn dan ook van harte welkom in de commentaren.

Klaar, hier gaan we dan :

Diepgang en uitbouw van de personages

Bij de opbouw van een boek worden vaak één of meerdere personages naar voor geschoven die een hoofd- of bijrol in het eigenlijke verhaal op zich nemen. Wanneer deze personages gedurende het verhaal van enige complexiteit worden voorzien en een merkbare ontwikkeling ondergaan doorheen het verhaal, spreken we van “round characters”. Wanneer we echter te maken hebben met personages met een vlak of eentonig, onveranderlijk karakter, spreekt men van een “flat character”. Hierbij kan zelfs nog een stap verder gegaan worden en kan gebruik gemaakt worden van een stereotypering. Daarmee doelt men op een personage waarbij zelfs quasi zonder enige echte beschrijving, toch elke lezer dezelfde karaktereigenschappen zal toekennen.

Bij deze personages wordt steeds uitgegaan van een protagonist en een antagonist. De protagonist is bij deze het meest belangrijke en daarom ook meest uitgewerkte personage in het verhaal, terwijl de antagonist dan weer de tegenpool van de hoofdrolspeler vertolkt. Als we nog een stapje verder gaan, kan er ook sprake zijn van een valse protagonist, die aanvankelijk dan wel de hoofdrolspeler in het hele gebeuren lijkt te zijn, maar dit naderhand dan toch niet is. Deze aanpak wordt vooral gehanteerd om het plot een verrassende wending te geven.

Vragen die men in de recensie kan beantwoorden :

  • Is het hoofdpersonage voldoende uitgediept? En wat met de andere personages?
  • Is er een wisselwerking tussen diverse personages? Zijn er tegenpolen?
  • Welke personages sturen de richting van het verhaal aan?
  • Maken de personages een bepaalde evolutie door, doorheen het verhaal?
  • Welke personages wekken sympathie op bij de lezer en welke antipathie?

Vertelstandpunt of perspectief

Hierbij stellen we als recensent de vraag, wie ons het verhaal brengt. Alles heeft dus te maken met de positie van waaruit de lezer het verhaal waarneemt. Elk van de mogelijke perspectieven heeft zijn eigen voor- en nadelen voor het verdere verloop van het plot.

Zo kunnen we een alwetende verteller hebben die het verhaal naar voor brengt, maar er zelf niet aan deelneemt. Zo krijgt de lezer een volledig overzicht van alle gebeurtenissen en het hoe en waarom ervan. Deze verteller kan naar hartelust in het verhaal ingrijpen of vooruit- en achteruitlopen op de verhaallijn.

Bij een ik-perspectief, wordt een onderscheid gemaakt tussen een vertellend ik en een belevend ik. Terwijl een vertellend ik zijn of haar relaas brengt na de feiten, volg je met een belevend ik, de gebeurtenissen op het moment dat die zich voordoen. Bij dit perspectief beschikt de lezer niet over het volledige overzicht van het plot, omdat we als het ware door de ogen van slechts één personage meekijken.

Daarnaast is een personaal perspectief eigenlijk een combinatie van beide voorgaande, waarbij we niet meteen kunnen sprekend van een volledig overzicht dat aan de lezer wordt aangeboden, maar waarbij we wel meekijken over de schouder van één personage, meestal een hoofdpersonage in het verhaal. Dit perspectief zorgt doorgaans voor een betere inleving en sympathie met het gevolgde personage.

Net als het ik-perspectief, kan er ook gesproken worden van een jij- of wij-perspectief, maar dit komt relatief weinig voor in de literatuur.

Vragen die men in de recensie kan beantwoorden :

  • Beleven we het hele gebeuren door de ogen van een hoofdpersonage, of kunnen we als externe toeschouwer de gebeurtenissen volgen?
  • Welk perspectief wordt hierbij gehanteerd?
  • Is er sprake van wisselende perspectieven, of blijft de auteur het hele verhaal vanuit één standpunt brengen?
  • Welk personage vertelt het verhaal?
  • Is dit de protagonist of de antagonist? Of eerder een nevenpersonage?
  • Zorgt dit perspectief voor voldoende mysterie en spanning in het verhaal?

Volg ons alvast in onze volgende post van deze blogreeks, waarbij we dieper ingaan op nog heel wat andere aspecten van een boekbeleving.

Related posts

Boek 10 Lanceringsevent

Elsa Bakker

Boekvoorstelling Misstap

Elsa Bakker

Binnenkort : Vuur en Bloed / George R.R. Martin

Webmaster

Plaats een reactie

Inloggen

X

Registreren